fimmtudagur, 12. júlí 2007

Þarf að tja mig soldið

Ég hef ákveðið að létta á mér ! það er risastor járnhlunkur í sál minni sem er búin vera síðastliðin 12 -13 ár ! þetta er eitthvað sem ég verð að gera

í raunini er ég búin að gleyma flest öllu vegna þess ég vildi ekki muna þannig vinnur mannshugurinn , Ef maður upplifir eitthvað hræðilegt þá blokkerar mar minningarnar það sem ég man bara er einmanaleiki og tár í skólanum en heima var og er kærleikur og ást.
Og eitt besta sem getur hafið komið fyrir er engillin minn Petra( þó hun se frekar lík púka en engli hehe ) . !
! Þegar eg flutti í hveragerði fyrir var ég 8 ára stelpa sem var feimin en glaðlynd en feimin,
árin í grunnskólanum tóku þá stelpu !
ég var að eilífu útskufuð og niðurlægð ! ég hafði ekki gert neitt - bara var stödd á röngum tima í vitlausum bekk .


það mun sennilega seint gróa þau sár sem mér voru veitt, þau eru kannski ekki sýnileg en kannski eru þau dýpri fyrir það.

Ég mun aldrei getað gleymt einmanaleikanum þegar ég sat ein í frímínutum og sjá alla tala saman og leika! Eða öllum þeim tárum sem renndu niður þegar ég var að lesa ein inná bókasafni vegna þess að ég mátti og gat ekki vera annars staðar !
eyrun var ( og er ) min besta vinkona og ásamt henni voru bækurnar minir vinir
í bókunum ég gat verið tilveru þar sem enginn grimmd og ég gat dreymt vera einhver önnur en ég var ! En vitiði hvað mar á ekki þurfa vera einhver annar en maður er. Í dag er ég mjög sátt við með mig ( fyrir utan helv,,, bakið urgh ..) svona 90 % ;)


Að sjá gleðina þegar aðrir í bekknumvoru boðnir í afmælisparty nema mér og hvernig illgirni skein í gegnum ykkur þegar þið sáuð ég var að horfa !

Horfa sjálfa mig með fyrirlitningaraugum vegna þess ég var ekki í nyjustu buxunum og horfa á likaman minn viðbjóði vegna þess að öðrum fannst það !

Þora ekki fara i sund vegna þess ég þoldi ekki fá lánaðan sundbol vegna þess foreldar minir áttu ekki nóg einu sinni fyrir mat hvað þá rándýrum sundbol eða fötum !

Þola ekki öll þessi tár sem féllu vegna þess ég passaði ekki neinstaðar ...WELL not anymore
ég bara fegin að hafa lent í þessu vegna ég miklu sterkari fyrir og núna er ég búin finna minn stað og Vitiði hvað I DONT CARE !!!!!!!!!!!!! ég er þvi betur fer buin vinna útur þessum árum og hef getað nýtt mer í vinnu minni ! ég er meira segja hef getað fyrirgefið sjálfri mer OG bekknum og fleirum sem gerði mer lifið leitt enda á ég æðislega vini ( Hver þarf sálfr þegar mar á vinkonur :Þ)

4 ummæli:

Nafnlaus sagði...

Já, Binna mín, ég er sko heppin að eiga þig sem vinkonu, og líka geðveikt stolt af þér að hafa skrifað þetta hér.
Góðar vinkonur er erfitt að finna, og ég er heppin að eiga ykkur allar að, eins og maður hefur nú brennt sig ósjaldan á því að eiga fake vinkonur.
Jamm, og ég vildi líka þakka þér fyrir að vera hjá mér á þriðjudaginn. Veit ekki hvað ég hefði gert ef ég hefði verið ein í bílnum... :(
Jamm, sí jú skvís.

binna sagði...

oh ég er nu samt ekki leita eftir hrosi eða þvi um likt ég bara þurfti koma þessu frá

Nafnlaus sagði...

Nei, ég veit, en ég ætla SAMT að hrósa þér :)

binna sagði...

hehe i know